பிரம்மாண்ட பாடல்களும், சண்டைக் காட்சிகள் இல்லாமலும் கிராமத்து கதை இருந்துவிட்டாலே உலக தரமான சினிமா என்ற பிம்பத்தை ஏற்படுத்திவிட்டோம். இத்தகைய நெஞ்சங்களுக்கு கொஞ்சம் மிஷ்கின், செல்வராகவன் மற்றும் வெற்றிமாறன் படங்களும் தமிழில் தான் எடுக்கப்படுகின்றன என்பதை நினைவு கூர்கிறேன்(அவ்வளவு வேண்டாம் உதாரணத்திற்க்கு கடந்த மார்ச் மாதம் வந்த மாநகரம் திரைப்படம் கடந்த வருடத்தில் ஆண்டவன் கட்டளை, குற்றமே தண்டனை, துருவங்கள் பதினாறு இவையெல்லாம் நிச்சயம் உலக தரமான சினிமா உறியடி கொரியன் படங்களுக்கே சாவலாக அமைந்தது)
ஒரு சாதாரண கிராமத்தில் இருக்கும் நம்ம ஹீரோவிற்க்கு முப்பத்தைந்து வயதில் திருமணமானதால் குலதெய்வத்திற்க்கு நேர்த்திக்கடனாக கிடா வெட்ட கிளம்பும் கும்பல் வழியில் ஒரு பிரச்சனையை கிளப்புவதும் அதிலிருந்து மீண்டு வருவதே கதை. தமிழ் சினிமாவிற்க்கு புதிய கதைகளம் என்றாலும் சில இடங்களில் திரைக்கதை சோர்வை தருகிறது. குறைந்த பட்டெஜ் படங்களுக்கான ஆதர்சன நாயகர்கள் ஒரு சில ஹீரோக்கள் மட்டுமே அதில் விஜய் சேதுபதிக்கு பிறகு விதார்த் தான். ரவிணா ரவி எங்கயோ கேட்ட குரல் என்று நெட்டில் துழாவியதில் இவர் தான் இன்றைய தமிழ் சினிமாக்களில் பல ஹீரோயின் குரல்களுக்கு சொந்தக்காரி என க்ளிக்கியது(முக்கியமாக எமிக்கு இவர் தான் ஆஸ்தான டப்பிங் ஆர்டிஸ்ட்). படத்தில் இரட்டை அர்த்த வசனங்களும், முடிவில் வரும் காட்சியும் தனிபட்ட முறையில் கவர்ந்தவை. இதுப்போன்ற படங்கள் வரவேற்க்கபட வேண்டும் ஆனால் மிகையான விமர்சனங்கள் ரசிகர்களுக்கு ஏமாற்றத்தை தந்துவிடக்கூடாது. மிகுந்த எதிர்பார்ப்பில்லாமல் பார்த்தால் கண்டிப்பாக அந்த நாள் இனிய நாளாக அமையும்.
- பாஸ்கி.
No comments:
Post a Comment